ben okuyunca dedim ki aynen bizimki yaa..belki sizinkine de uyuyordur ama çok komik oluğu kesin

-haşin bir şekilde, çıkan sonucun altınının çizilmesi

-nokta koyarken tahtaya bakmaması, öğrencilere bakması

-sınıfa merhaba arkadaşlar diye girilir (vallaha ne kadar matematik hocası tanıdıysam hepsi bunu yaptı )

-sınıfa girince çanta masaya konur ben görevimi yapar giderim sizi tanımam imajı yaratılır öğrenciler süzülür

- sınıf tam mı ? sorusu sorulur fakat tam dense bile, yoklama baştan yapılır.. bazıları iki eliyle de tahtaya yazı yazabilir.. hedef birim zamanda daha çok konu işlemek..

-1982 yılında bir arkadaşınız(hö!) bu soruyu 17 saniyede çözdü derler

-bu insanlar, konuyu sınıfta bir kisinin anlamasını kesinlikle referans olarak gorurler. konu anlasilmadi ise bu anlamayanlarin sorunudur, lakin sinifin "ben anladim hocam" dallamasi zaten ilkokul 5'ten beri sektirmeden dershaneye gitmektedir. (evet zaten bi kişi anladıysa tüm sınıf anlar bunlar öyle düşünür )

-soru çözerken mırıldanır, söylenirler; "bu böyle olur, burrrdan bir dikme hmm.. dur şurada yanlış yapmışım.. eveet bir bakalım !" şeklinde..

-değişik bi çözümü gösterdiğinizde
olur da güsel olmas der
--hocam o kenar nası 14 çıktı?
-çıkar o öyle der

eğer inceden asabi bi adamsa, "anlamadığınız bir şey varsa sorun" düsturunu hemen unutmak da bunlardandır:
-hocam, o 8'i nasıl bulduk?
-(derin bir nefes alır).. yav, dinlemiyorsunuz, ondan sonra da soruyorsunuz anlamadık diye.. (sessizlik).. şimdi x+y parantezine almadık mı?
(işte bu aynen bizim hoca..x le y yi paranteze almadık mı derr,her sey biter..zaten sınavda da alırsak sadece 0 puan alırız )

Az Çok TutmuŞ

tuttu

bizim hocanın coğu yönü aynen