Nemrud İbrahim Peygamberin ateşte yakılması emrini verdikten sonra yere odunlardan büyük bir yığın yapılmış.

Odunları tutuşturmuşlar sonra alevler o kadar yükselmiş ki bulutların tutuşacanı sanmış çocuklar.

Koşarak kaçmış bütün hayvanlar .

İbrahim Peygamberi mancınıkla ateşin tam ortasına atacaklarmış askerler .Atacaklarmış ki Nemrud’un ne güçlü bir kral olduğunu anlasınlar,görsün; bir daha ona karşı gelmesin İbrahim Peygamber.

Bu sırada bir karınca ağzında küçük bir su damla su ile koşa koşa gidiyormuş.Hem de boyu göklere varan cehennemi ateşe doğru.Başka bir karınca telaşını görüp sormuş hemen yanına yanaşıp:

” Bu acelen niye ?Nereye böyle ?

Ağzında bir damla su taşıyan karınca da ;

“Duymadın mı?demiş telaşla.” Nemrud İbrahim Peygamber’i ateşte yakacakmış,ateşin olduğu yere su xürüyorum.”

Bu sözleri duyan karınca kendini tutama***** uluorta kahkahalarla gülmeye başlamış.”Sen şu ateşe dönüp bakmadın mı?”diye sormuş. Dağ kadar büyük .Senin bir damla suyun ona ne yapabilir ki?”

Suyu taşıyan karınca ,”olsun”demiş,gururla.”hiç olmasa hangi taraftan olduğun anlaşılır !!!!



İSKENDER IRMAK

anladım sen kayışı koparmşın

anladım sen kayışı koparmşın

Sen ilk önce orda ne yazıldığını anla sonra yorum yap! :mad:
Her konuya yıldızlarım artısın diye maydonoz olma !
Senin yaşın tutmayabilir bunu anlamak için ama anlamadığın $eyLerede
yorum olsun diye yorum yazma !

1 ben yorum olsun diye ve yıldız yapmak için yorum yazmıyorum
2 ben böyle arkadas gibi ne nice konular açtım diye kaç gün banned yedim
3 benim yorumum hem arkadası uyarmak hemde forumun çöplüğe dönmemesi için çabalamak
4 ve bencede arkadas gereginden çok abartı yaptı...

seninde forum kurallarını okumanı tavsiye ederim...

saol kardeş sondaki sende kess !!

Sondaki derken kime ne dediğini daha açık yaz ! uzaktan laf atıpta kaçma!

1 ben yorum olsun diye ve yıldız yapmak için yorum yazmıyorum
2 ben böyle arkadas gibi ne nice konular açtım diye kaç gün banned yedim
3 benim yorumum hem arkadası uyarmak hemde forumun çöplüğe dönmemesi için çabalamak
4 ve bencede arkadas gereginden çok abartı yaptı...

seninde forum kurallarını okumanı tavsiye ederim...

ben herikinizide tanımam kimseyi savunmuyorum eğer abartı ve gerksiz oldugunu düşünüyorsan bunu daha yalın bi şekilde ifade edebilirsin. bak yanlış anlaşılıyomuş demekki senin kurdugun cümle!
Formun çöplüğe dönüşmemesini de istiyosan msn hack diye konu açanların gereksiz konularına emeğe sağlık ifadesini kullanmayın aksine kilit isteyiniz.

bunlara mod ve adminlerin el atması lazım...ben çok abarttıgı için bu şikayetimi dile getirdim... senin sözlerinde maydonoz felan hiç hoş deil

benim sözlerim hoş değil evet ama kendimi tutamaz hale geldim.
hangi konuya girsem mutlaka senden bi yorum var ! buda insanı olur olmaz düşündürüyor.

tmm kardes yorum yapmasak siteye girmemizin ne anlamı kalır ? sorarım sana

yani sohbet bilgi paylasım yapmadan ne anlamı kalır

Sevmek gibi yüce, kutsal bir duygu daha, yaratıldı mı yeryüzünde?
Ben, bir varlığı, bir şeyi, bir kişiyi değil, sevmeyi seviyorum,
bundandır ki sevgisiz yapamıyorum.
Sevgi hava, su kadar gerek yaşamam adına....
Ancak şu manyak gururum, şu içimde var olan takıntılarım var ya,
özgürce sevmemin önüne set oluyor çoğu kereler....
Ondandır ki sevdalarım ''tek kişilik'' oldu, yaşandı....
Denemedim mi iki kişiliği? Denedim, denedim..
Şu var ki ulaşılan sevdalar değil sonsuz olan...
Çünkü ne zaman o gözünde büyüttüğüm dokunulmazlık, ulaşılmazlık bitti,
mantık, doğrular daha öne çıktı. O eski giz, büyü gölgelendi.
.
Toplumumuzda nedense sevme hakkı olmadığından,
özgürce sevmeniz diye birşey söz konusu değil..
Yaşın geçti denir, sorumlulukların var denir, anasın denir, babasın denir,
günah denir, ayıp denir, sana yakışmıyor denir, denir de denir...
Bırakmazlar seni bir türlü rahatça sevmelere...
Bırakmazlar özgürce, bağıra, çağıra 'seviyorum' demelere....
Bir süre aldırmasan da bunlara, kurtulamazsın kafanın içinde gezinen takıntılardan...
O kadar zordur ki ' Severim yani, kime ne bundan? ' diyebilmek...
Her sevilen, onu seveni, sevmek zorunda da mı? Her seven hesap vermek zorunda mı?
Tabi ki mükemmelidir karşılıklı sevmeler, ancak bu zorla oluşmaz ya...
Ben, sevdiğimden, O`nun beni sevmesini, hiç bir zaman beklemedim..
İnatçıyımdır sevmelerim adına...Belki de bencilce sevmeler benimki...
Mutluysam, sevmekten keyif alıyorsam, son hızla giderim sevgilerimde.

Sevmenin sakıncası yok, yok dedim de,
şimdilerde yaşanan sevgiler biraz ilginç, değişik geliyor bana.
Beyaz camın ardında, tuşlara basan parmaklarla başlayan sevmeler,
çoğu kez gerçek yaşama taşınmaktan uzak kalıyor.
Gerçek bir sevgi ise, bence bunun mutlak şartı, görerek sevmek...
Kişilerin yazdıklarıyla, kendileri o kadar farklı çıkıyor ki,
bazen, 'bu O mu? ' diye şaşkınlığımdan ölecek oluyorum....
Ya da tam tersi...
Gerçeğinde başka tanıdığım, cam ardında farklı biri...
O kadar saygılı, efendi, doğal ki, güveniyorsun, dostum diyorsun,
kabulleniyorsun sevgi çemberinin içinde O`nu...
Ancak sonrası dudakları uçuklatırca, uçuk....
Size erotik aşk şiirleri döşemeye başlıyor..
Uyardığınızda bu kez iftiralarla savunmaya geçiyor...
Bu sevgi mi, sevmek mi?
Senin duyduklarını herkes duyumsamak zorunda mı?
Teşhircilik yapmak zorunda mısın?
Ben de gerekirse yaparım, gerekirse bilirim aynı silahla savaşı...
Ancak sevmeler adına, sevgi sözcüğünü lekelemek denir bunun adına..

Her şeye rağmen sevmek güzel, sevmek kolay
ve ben sevmeyi seviyorum, bencilce.
Zor olan sevilmek.. O da umrumda değil!
Sevilmesem de seviyorum özgürce....




Seviyorum işte, yalan mı yani!

Seviyorum işte, seviyorum ben...

O da beni sever mi? Sever tabi ki,

Ama ondan da çok, seviyorum ben.
.

'`Sevme, yasak`' dense, ne gelir elden?

Gün/ahım da olsa, seviyorum ben....

Geride kalan ne, fani dünyada?

O`nu çoktan da çok, seviyorum ben....

sende biliyosun bunları...
o yüzden boşver devam...

arkadaslar bakn beni yanlıs anlamıyın sadece çöplüğe dönemsi diye dedim + ayrıca böyle kavga ettikçe hem kalbimiz kırılacak hemde gercekten forum cöplüğe dönecek....üzgünüm özür dilerim...

Robin açtığı konuya 2nci msjı ekleyene kadar araya giren diyaloglara bakın :D neyse hayırlı işler robin :) :) :)

anladım sen kayışı koparmşın

bu yoerumn snn kayışları kopardıınn bi belgesi olmasın

Şüphesiz ki yaşamı tersten yaşamak daha güzel hatta mükemmel olurdu. Nasıl mı ? Cami'de uyanıyorsunuz. Bir tahta sandık içersinde, herkes karşınızda saf durmuş, iyiliğinize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette.Tabuttan doğruluyorsunuz, yaşlı, olgun ve ağırbaşlı olarak. Herkes etrafınızda, büyük br itibar, iltifatlar, çocuklar torunlar hepsi hazır. Arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz. Doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor, aylık veya üç ayda bir maaşınızı alıyorsunuz. Ne güzel, hazır maaş, hazır ev... Altmışlı yaşlara kadar herşey garanti, huzur içinde yaşıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor Kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. Bir gün çalışmak istiyorsunuz ve işe ilk başladığınız gün size hoşgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz.. Ve Genel Müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan olarak işe başlıyorsunuz. Herkes karşınızda elpençe divan... Vücudunuzda da bazı hoşa giden hareketler de başlıyor Gittikçe zayıflıyor forma giriyorsunuz Diğer hormonal Aktiviteler artıyor, fevkalade..... Aman ne güzel günler başlıyor... Derken birgün patron size artık Üniversiteye gitsen daha iyi olur diyor. Bu arada Babanız ortaya çıkmış, "fazla çalıştın" diyor "artık eve dön, işi bırak okumaya
başla, harçılığın benden olsun..." Keyfe bakar mısınız ? Okuduğunuz dersler gittikçe kolaylaşıyor Ekmek elden su gölden bir dönem başlıyor. Partiler, Diskotekler, Kızların sayısı artıyor. Derken Anne ve Babanız sizi ***ürüp getirmeye başlıyor, araba kullanma derdi de yok artık... Günün birinde sizi okuldan da alıyorlar, "evde otur, keyfine bak oyuncalaklarınla oyna" diyorlar... Mamanız ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile temizliyorlar, hatta bu durum alışkanlık yaratıyor ve hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz. Derken Anneniz bir gün size süt verme kararını alıyor ve başka bir keyifli dönem başlıyor. Mama artık her yerde, her an ve en taze şeklinde hazır. Bir gün karanlık ılık ve sıcak bir ortama giriyorsunuz. Beslenmek için ağzınızı açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor sıcacık yumuşacık gürültü ve patırsız bir ortamda yaşıyorsunuz. Küçülüyor, küçülüyor, ufacık bir hücre halini alıyorsunuz. Ve günün birinde bir organın içinde hayatınız bitiyor....

Günlerden bir gün ...
kurbağaların yarışı varmış.
Hedef, çok yüksek bir
kulenin tepesine çıkmakmış.
Bir sürü kurbağa da arkadaşlarını
seyretmek için toplanmışlar.

Ve yarış başlamış.
Gerçekten seyirciler arasında
hiçbiri yarışmacıların kulenin
tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş.
Sadece şu sesler duyulabiliyormuş:
"Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar!"

Yarışmaya başlayan kurbağalar
kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker
yarışı bırakmaya başlamışlar. İçlerinden
sadece bir tanesi inatla yılmadan
kuleye tırmanmaya çalışıyormuş.Seyirciler
bağırıyorlarmış:
"...Zavallılar! Hiçbir zaman başaramayacaklar!.."
Sonunda, bir tanesi hariç, diğer kurbağaların hepsinin
ümitleri kırılmış ve bırakmışlar.

Ama kalan son kurbağa büyük bir gayret ile mücadele
ederek kulenin tepesine çıkmayı basarmış. Diğerleri hayret
içinde bu isi nasıl başardığını öğrenmek istemişler.
Bir kurbağa ona yaklaşmış ve sormuş..
Bu işi nasıl başardın diye. O anda farkına varmışlar ki,
kuleye çıkan kurbağa sağırmış!

Olumsuz düşünen insanları duymayın...
Onlar kalbinizdeki ümitleri çalarlar.

bu yoerumn snn kayışları kopardıınn bi belgesi olmasın

Crusin bak demekki başkalarıda yanlış anlayabiliyormuş yorumlarını

SENİ YAŞIYORUM...

Acılar biriktiriyorum masum avuçlu çocukların yüreklerinde!
Şehre dar gelen bir hayalin tam ortasında kederler çoğaltıyorum yırtık ceplerimde.
An geliyor bir ülkeye bölünüyor yüreğim ve an geliyor dünya oluyor acımasızlığım yamacında yüreğim...
Saklı düşlerimin o en kayıp adreslerinde bir masala dönüyor sözlerim.
Zamansızlığıma sığdıramadığım derin acılar saklı şimdi kimliksiz düşlerimde!
Ben bir şehre çekip giderken bir ülkeye dönüyor yüreğim.
Ben şehir ve ülke iki bağımsız hayal atlası ve otam ortasında ben masum avuçlu bir çocuk yüreği...
Bütün terkedişlerime bir kandil yakıyorum gecenin sustuğu bu anda!
bütün hayal kırıklıkları bütün sıradanlıklar ve bütün mavi olmayan aşklar birer birer kapı çalıp çekip gidiyorlar.
Oysa bir yıldız sararken gamlı düşlerime ve kelimeleri hüznün rengine boyarken ardımda yaşayamaycağım her şey bir uçurum olup çıkıyor karşıma!
Zamanı karalıyorum silikleşen yazılarımın içinde ve göğün karanlığına hicran yazıyorum siz sabaha soyunup uyurken bense gecenin tam koynunda.
adıni bile bilmediğim bütün sözlerin esaretini yaşıyorum.
Bütün savunmasız korkularımın cesur bir savaşçısıyım sanki şuan çünkü ben;

SENİ YAŞIYORUM...


Ayrılıkların o kapanmaz yara gibi duran bütün ayraçlarını kaldırıyorum.
Tuz basıyorum özlemden çatlayan yüreğimin yarasına!
Akşamlar geceye soyunup dururken ve çekip giderken bütün eşgali yıldızların ben göğe yükseliyorum sanki!
Hz.isa oluyorum gögün avuçlarında bir zaman sonra sewgi yağdıracağım bu karanlık şehre ve bu kayıp dünya sahnesine!

SENİ YAŞIYORUM

işte upuzun yolların umutlara bağlandığı uzak bir kentin en ücra yerinde!
İç cebimde melankolik bakışlarımdan bir tutam umut demeti ve yanlızlığıma tütsü yakarken ben,
sen gecenin ağaran saçlarıyla bir rüzgar olup geliyorsun taa o uzak kentlerden...
Ben bir ülke oluyorum işte o an bütün halklarıyla aşk dolu bir ülke!
şimdi masalsı bir güzelliğe kapılıyor gülüşlerim.
Şimdi benden kilometrelerce uzaktasın ama dokunsam heyecandan ölecekmiş gibisin ama yoksun işte.
Çelişkilerin acımasız derin çukurlarında bir yanım seni yaşıyorken bir yanım melali bir aşkı yoklayıp duruyor.
Ve acılar biriktiriyorum hiç durmadan minicik avuçlu çocukların gül kokan yüreklerinde!
Şehre dar gelen bir hayalin ortasında ben kederler çoğaltıyorum yırtık ceplerimde.
Sensizlikten kalma yanımın miladi aşk hüzünbazlığında hasrete dokunuyor umarsızca ellerim.
Gemisi batmak üzere olan bir kaptan gibiyim tıpkı gemi batıyor ve ben boğuluyor...
ki sen hala yoksun ben ben ben....

SENİ YAŞIYORUM...



Dayanılmaz korkular ve kaygılar var içimde.
Bitip giden bir ömrün sonbaharında ilk yaz sevmelerim var umuda yazılı mısralarımda.
Öyle çok şey varki dayanılmaz durur ruhumun çarmıha gerilmiş umutsuzluklarında!
Varların bir an da yoklara karıştığı bu hayat yokuşunda son efesim oldun sen ve yaşamsız bir mısramın en kederli yanında bir tatlı gülüş oldun sen

SENİ YAŞIYORUM...


Ve karanfil işlemeli mendillere sarıyorum şimdi bütün gülüşlerimi ve gecenin son yıldızıyla sana göndereceğim belki!
Belki benim yerim yerime o dokunacak tenine!
Belkide bu firari dokunuşlarım kaybolacak teninin gizemli evreninde!
Gözyaşlarım ıslatacak yüreğinde kuruyan düşten güzel çiçekleri ama sen bilmeyeceksin belkide bu acımasız sahtekar gülüşlerin içinde kaybedeksin benim bu masum gelişlerimi!
Oysa görmeyeceksin bir karanfilin gülücüğünü ve ağlarken kaybedeksin yüreğinde aşka dair bütün karanfilli sözlerimi ve son bakışlarımda ıslanacak bütün terkedişlerim
ama ben SENİ YAŞAYACAĞIM işte!


Zamanın en kötümser yerinde uzak bir şehirde bir yürek mesafesi kadar yakın edeceğim bekleyişlerimi.
Sensizliğin senli yokuşlarından yüreğin güç verecek bana ve çıkacağım ben o sensizlik yokuşlarını!
Sana ve aşka dair ne varsa yüreğimde bu kez onları biriktireceğim ben. Masum çocukların gülüşlerindende çalıp ve yırtık ceplerime doldurup bütün yıldızları bir gece yarısı sana getireceğim.Sensiz yaşamayı sensizliğin coğrafyasında bırakıp bambaşka bir iklimden hayaller çalarak ben sadece

SENİ YAŞACAĞIM...


iskender ırmak

ben herikinizide tanımam kimseyi savunmuyorum eğer abartı ve gerksiz oldugunu düşünüyorsan bunu daha yalın bi şekilde ifade edebilirsin. bak yanlış anlaşılıyomuş demekki senin kurdugun cümle!
Formun çöplüğe dönüşmemesini de istiyosan msn hack diye konu açanların gereksiz konularına emeğe sağlık ifadesini kullanmayın aksine kilit isteyiniz.

anladım sen kayışı koparmşın


Anlaman zor Senin